Ιερός ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

Το 1908, κατά την περίοδο του Μακεδονικού αγώνα, οι Βούλγαροι έχτισαν εκκλησία στο όνομα των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Μέτα όμως από την απελευθέρωση των Γιαννιτσών, στις 20 Οκτωβρίου του 1912, ο ναός έρχεται στα χέρια των Ελλήνων μετονομάζεται σε ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και βέβαια έτσι είναι μέχρι σήμερα. Ήταν τρίκλιτη βασιλική αρχικά. Μάλιστα προφορική παράδοση αναφέρει πως υπήρχε και γυναικωνίτης. Το 1952-53 μετατράπηκε σε πεντάκλιτη βασιλική. Οι διαστάσεις του ναού 25Χ17 και 8 μέτρα ύψος.

Αργότερα στην δεκαετία του 80 έγιναν στην δυτική πλευρά προσθήκες και κάτω από τον ναό αίθουσα δεξιώσεων . Το καμπαναριό είναι πυργοειδές στην ΒΔ πλευρά του ναού. Μέσα στο ναό βόρεια και νότια του Ιερού Βήματος υπάρχουν δύο παρεκκλήσια. Οι κολόνες του ναού είναι ξύλινες. Υπάρχουν τοιχογραφίες του αξιόλογου αγιογράφου Χρ. Βουτσινά και των μαθητών του. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και οι εικόνες του τέμπλου έγιναν από αγιογράφους μοναχούς της Ι.Μ. Παρακλήτου-Ωρωπού. Ο αγιογράφος Μ. Κωτικώστας έκανε φορητές εικόνες του εορτολογίου. Οι εικόνες του τέμπλου είναι Βυζαντινής τεχνοτροπίας κι έγιναν από αγιογράφους μοναχούς του Ωροπού. Οι τοιχογραφίες στα κλίτη έγιναν από τους αγιογράφους Κουζόγλου και Σαρρή με θέματα, δεξιά από τη ζωή του Χριστού και αριστερά από τη ζωή της Παναγίας . Τέλος στην αυλή ιερού ναού , Βόρεια και μπροστά από την παλιά αίθουσα δεξιώσεων βρίσκεται το σιντριβάνι. 

Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου

Οι Στραντζαλιώτες διωγμένοι από τα σπίτια τους το 1914 εγκαθίστανται στα Γιαννιτσά έχοντας άμεση ανάγκη μια εκκλησία .Το 1918 , ο Μητροπολίτης Βοδενών Κωνστάντιος Α΄ δίνει την άδεια ιδρύσεως εκκλησίας ενώ σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα παραχωρείτε και κατάλληλος χώρος για εκκλησία. Έτσι με την άμεση κινητοποίηση των κατοίκων δομείτε η πρώτη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που δυστυχώς το μέλλον της δεν έμελλε να είναι μεγάλο καθώς τα γερμανικά στρατεύματα έκαψαν την εκκλησία το 1944. Το 1948 έπειτα από την έντονη ανάγκη των κατοίκων για εκκλησία, αφού μέχρι τότε αναγκάζονταν να εκκλησιάζονται την εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στήνεται ένας υποτυπώδης ναός για την λατρευτικές ανάγκες των πιστών, ενώ τον ίδιο χρόνο έγινε η τελετή θεμελίωσης για τον καινούργιο ναό και το 1957 γίνονται τα εγκαίνια του καινούργιου ναού, που κρατά μέχρι σήμερα. 

Ο ναός είναι σταυροειδής μετά τρούλο και είναι όλος πετρόχτιστος εκτός από τις κεντρικές κολόνες. Το ύψος του φτάνει τα 19μ., ενώ το μήκος φτάνει τα 32μ. και το φάρδος τα 19μ. .Το 1965 έπειτα από δωρεά ενός ενορίτη από την Στράντζα το πολύ λιτό τέμπλο αντικαταστείται από καινούριο με επιπλέον γύψινα διακοσμητικά στοιχεία. Το αρχικό μήκος του ναού ήταν 27μ. αλλά έπειτα από την αύξηση του πληθυσμού γίνεται προέκταση του ναού κατά 9μ. .Ένα άλλο επίσης σημαντικό έργο είναι η αγιογράφηση του ιερού ναού που ξεκίνησε το 1983 και ανατέθηκε στον Αγιογραφικό οίκο του Χριστοφάνη Βουτζινά και η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε είναι μακεδονικής σχολής. Ο ναός είναι δισυπόστατος καθώς είναι αφιερωμένος και στον Άγιο Νικόλαο. 

Τέλος, στον ναό φυλάσσονται κειμήλια από την περιοχή της Στράντζας, ενώ το 1963 ήρθε το μεγαλύτερο κομμάτι του τιμίου ξύλου προς αγιασμό των πιστών και το 2006 μετεφέρθη στον ναό η Χαριτόβρυτος ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου και υπολογίζεται ότι σε 18 ώρες προσκύνησαν 12.000 άτομα και έπειτα έγιναν όλες οι αρμόζουσες τιμές για την αναχώρησή της.

Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός ναός)

Ο ιερός ναός κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο παλαιότερος και ιστορικότερος ναός στα Γιαννιτσά, χτίσθηκε γύρω στα 1860, έπειτα από σουλτανικό φιρμάνι το 1858, που δίνει την άδεια ανέργεσης της εκκλησίας της Μητρόπολης. Με την προσωπική εντατική εργασία και προσφορές των Ελλήνων κατοίκων ο ναός χτίσθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Είναι τρίκλιτη βασιλική, με το κεντρικό κλήτος μεγαλύτερο. Οι διαστάσεις του ναού είναι 32x24 και 10 μέτρα ύψος. Το καμπαναριό το οποίο είναι μεταγενέστερο κτίσμα, είναι πυργοειδές του 1880 με καμπάνα από την Οδησσό της Ρωσίας. 

Οι ελάχιστες τοιχογραφίες που διακοσμούν τον ναό είναι νεότερες . Υπάρχουν όμως πολλές αξιόλογες φορητές εικόνες λαϊκής κυρίως τεχνοτροπίας, του προηγούμενου αιώνα ή των αρχών του 20ου. Το λιγοστό φως και η διαμόρφωση του ναού δημιουργεί κατάνυξη και θέτει όλες τις προϋποθέσεις για προσευχή. Η στέγη είναι δίρριχτη με αποτμήσεις στη δυτική και ανατολική κορυφή, και η κάλυψη γίνεται με κεραμίδα. Το δάπεδο διακοσμείται από μωσαϊκά πλακάκια. Επίσης ο ναός έχει μεγάλο και ευρύχωρο γυναικωνίτη στον πρώτο όροφο. 

Το 1987 ο ναός κηρύχθηκε από το Υπουργείο ως διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης με ειδική κρατική προστασία ενώ από το 1924 μέχρι το 1932 ήταν έδρα Μητροπόλεως Γιαννιτσών και Γουμενίσσης.

Ιερός ναός Αγίας Παρασκευής

Ο ναός της Αγίας Παρασκευής κάποτε ήταν τζαμί, πιθανόν μαυσωλείο. Το αρχικό του κτίριο ήταν μόνο το μπροστινό μέρος του σημερινού ναού, κτίριο οκταγωνικό με 3,5μ. η κάθε πλευρά και το ύψος του τρούλου 7μ.. Υπήρχε και τούρκικος μιναρές κολλητά και μπροστά που βέβαια αργότερα γκρεμίστηκε. Το 1947 μετατράπηκε σε εκκλησία έπειτα από δωρεά του αείμνηστου Αρχιμανδρίτη και Μακεδονομάχο Νίκανδρο Παπαϊωάννου στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης και Πέλλης. Αργότερα λειτούργησε ως μοναστήρι ενώ τα διπλανά κτήρια ήταν τα κελιά των μοναχών. Τα τελευταία χρόνια έγιναν διάφορες διορθώσεις και προσθήκες καθώς και καινούργιο καμπαναριό. 

Οι αγιογράφοι που έκανα τις αγιογραφίες είναι : Κάρλας, Βύρων και Αβραμίδης. Ο ναός έχει τέμπλο ξυλόγλυπτο με αξιόλογες εικόνες από μοναχούς της Ιεράς Μονής Παρακλήτου. 

Πρέπει να τονίσουμε πως η Αγία Παρασκευή είναι γνωστή σε όλη την ευρύτερη περιφέρεια και προσκυνητές έρχονται από διάφορα μέρη, ιδιαίτερα το πανηγύρι της 26 Ιουλίου για να λάβουν τη χάρη της. Αναφέρονται μάλιστα και πολλά θαυμαστά γεγονότα.

Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου

Ο ιερός ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου είναι ο νεότερος ναός της πόλεως κτίστηκε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και εγκαινιάστηκε στις 1 Οκτωβρίου του έτους 1972 από τον Αείμνηστο μητροπολίτη Καλλίνικο Πούλο. 

Η εκκλησία είναι ρυθμού βασιλικής σταυροειδής μετά τρούλο. Οι διαστάσεις του ναού είναι 27μ. μήκος και 18μ. φάρδος ενώ το ύψος του τρούλου φτάνει τα 18μ.. Το καμπαναριό είναι πυργοειδές και βρίσκεται στη Βορειοδυτική πλευρά του ναού. Οι τοιχογραφίες είναι λίγες από τον αγιογράφο Σταύρο Γκοσπουνίτη, οι περισσότερες είναι φορητές εικόνες από τον Δ. Ρίτσο, ενώ το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο. 

Οι άγιοι πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος θεωρούνται πολιούχοι άγιοι της πόλης των Γιαννιτσών για αυτό και την ημέρα της μνήμη τους τελείται πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό, ενώ την παραμονή στον εσπερινό γίνεται Λειτανία της εικόνας τους στους δρόμους τη πόλης, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Εδέσσης - Πέλλης και Αλμωπίας και με μεγάλη συμμετοχή κλήρου και λαού της περιοχής.